Thursday, April 26, 2012

கவிதைச்சரம்

உயில்மொழி

ன்னுயிர்
பிரியும் வேளையில்
தலைமாட்டிலும்
கால்மாட்டிலும்
நின்றவர்கள்
நீங்கள்தானா?

இமைகளை
மூடிவிட்டது
எந்த விரல்கள்?

நாடிக் கட்டுக்காய்
கிழிக்கப்பட்ட துணி
எவருடையது?

அசுத்தங்கள் நீக்கி
என் பிரேதத்தைக்
குளிப்பாட்டி
கபன்* பொதித்தவர்கள்
யாரெல்லாம்?

வியர்வை சிந்த
எனக்காக
கபர் குழியை*
வெட்டியவர்கள் எவர்?

என் ஜனாஸாவைச்*
சுமந்து சென்ற
தோள்கள்
எவருடையவை?

என் பிரிவிற்காய்
கண்ணீர் வழிந்த
கன்னங்கள் எத்தனை?

என் வாழ்காலத்தில்
உங்களைக் கடக்க நேர்ந்த
பொழுதுகளில்
உங்களுக்காகப்
புன்னகைத்திருக்கின்றேனா
நான்?

வி.எஸ்.முஹம்மது அமீன் 


**********************************************

நாராய்.... நாராய் !
செங்கால் நாராய் !


நாராய்.... நாராய் ! செங்கால் நாராய் !
பனங்கிழங்குகளைப் பிளந்தென்ன
அழகுடையாய் ! நாராய் !

அந்திவேளையில் தென்திசை நோக்கி
நீ செல்லும் வழியில் குன்றம் தாண்டியதும்
இலைகள் உதிர்ந்த
பூவரச மரமிருக்கும்;
அதனருகே -
கூரைகள் பிரிந்த குடிசை வாசலில்
அரசாங்கம் தந்த
இலவசச் சேலையுடுத்தி
பாலுக்கு அழுதிடும்
பச்சைக் குழந்தையை
இடுப்பில் ஏந்திக்கொண்டு நிற்பாள்
பூவேராத கார்குழலி ஒருத்தி.

கரைதேடும் கட்டுமரம்போல
அழுதிடும் குழந்தையிடம்
"இந்தோ அப்பா வந்திடுவார்" என்று
ஆறுதல் சொல்லியபடி
கணவன் வரும் வழிபார்த்து நிற்பாள்.
அவளிடம் போய்ச் சொல்வாய்;
"உனது கணவன் டாஸ்மார்க் சரக்கை
மிதமிஞ்சிக் குடித்துவிட்டு
மண்ணோடு புரண்டு
மாரியம்மன் தெப்பக்குளம் அருகே
மயங்கிகிடக்கிறான்" என்று

முத்து நாடன்  

**********************************************
 
அந்த நாட்கள்

அந்த மூன்று நாட்களில்
கோயிலுக்குள் செல்வது
தீட்டாகவே இருக்கட்டும்...
எந்த மூன்று நாட்களில்
பெண் தெய்வங்கள்
கோயிலுக்குள் இருக்காதெனக்
கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்?

க.பொன்ராஜ்

**********************************************

எப்படி இருந்திருக்கக் கூடும்?

ன்னலோரப் புறாக்களின்
சிறகடிப்போடு
புலர்ந்த அந்தக் காலைப் பொழுது.

முதல் அழைப்பிலேயே கண் விழித்து
முகம் பார்த்துச் சிரித்த மகன்.

பையனை ஏற்றிவிட்டுவந்த
பள்ளிகூடப் பேருந்தில்
சிரித்த முகங்களோடு
சீருடைச் செல்லங்கள்.

எப்போதும்போலன்றி இவளும்
இன்முகம்கொண்டாரு சிரிப்புடன்.

வழியெங்கும் நெரிசலின்றி வரவேற்ற
வழக்கமான சாலை.

அவனது அலுவலக
அடுக்குமாடிக் கட்டிடத்தின்
அடுத்தொரு மாடியில் நிகழ்ந்த
இவன் வயது இளைஞன் ஒருவனின்
மாரடைப்புபற்றிய செய்தி
வந்து சேர்ந்ததும்
அந்த ஒரு காலைப்பொழுதில்தான்.

எப்படி இருந்திருக்கக் கூடும்
அவனின் காலைப்பொழுது?

செல்வராஜ் ஜெகதீசன்

* கபன் - இறந்தவர்கள் மீது போர்த்தப்பட்டு துணி  * கபர் குழி - அடக்கம் செய்யப்படும் குழி * ஜனாஸா - பிரேதம்    

No comments: