Thursday, November 24, 2011

ஒயினின் தனி ரசனை

ஒயின் ஒன்றுதான் உலகின் பெரும்பாலான மதங்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரே மது பானம். ஆப்பிள், ஸ்ட்ராபெர்ரி, க்ரான், பெர்ரி போன்றவற்றின் பல ரசங்களை நொதிக்க வைத்து ஒயின் தயாரிக்கப்பட்டாலும் திராட்சையில் இருந்து தாயரிக்கப்படும் ஒயினுக்குத் தான் மவுசு அதிகம்.

கி.மு. 6 ஆயிரம் ஆண்டில் ஈரான், ஜார்ஜியா பகுதிகளில் ஒயின் தாயாரிப்பு தொடங்கியது. திராட்சைக் கொடி என்பதற்கு லத்தீன் மொழியில் 'கிரேப் லைன்' என்று பெயர். அதில் இருந்துதான் ஒயின் என்ற பெயரும் வந்தது.

ஏகப்பட்ட திராட்சை வகைகள் இருந்தாலும் 'விடிஸ் வினிபெரா' என்ற ஒரே ஒரு இனத்தின் திராட்சை மட்டும்தான் ஒயின் தயாரிப்புக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதிலிருந்து வெவ்வேறு வகை தயாரிப்பு முறைகள் மூலம் 4 ஆயிரம் சுவைகளில் ஒயின் தயாரிக்க முடியும்.

ரெட் ஒயின், ஒயிட் ஒயின், ரோஸ் ஒயின் என நிறங்களின் அடிப்படையில் ஒயின் மூன்றாக பிரிக்கப்படுகிறது. சராசரியாக 10 முதல் 20 வருடங்கள் வரை ஒயினின் சுவை உச்சத்தில் இருக்கும். அதன்பிறகு தன்மை மாறி வினிகராக மாறிவிடும். திராட்சை செடி வளரும் மண்ணில் குறைவான அமிலத்தன்மை இருந்து அதில் கொஞ்சம் ஆல்கஹாலைச் சேர்த்தால் அந்த ஒயின் வருடங்கள் கூட கூட சுவை கூடும்.

1800 களில் வட அமெரிக்காவில் இருந்து ஐரோப்பாவுக்கு கொண்டு வரப்பட்ட ஒரு வகை திராட்சைக் கொடியால் ஐரோப்பிய திராட்சைகள் அழிய ஆரம்பித்தன. ஒயின் தயாரிப்புக்கு அமெரிக்க திராட்சைகளைவிட ஐரோப்பிய திராட்சைகளே உகந்தவை. இதனால் எங்கே நல்ல ஒயினே கிடைக்காமல் போய்விடுமோ என்று பயந்து தாமஸ் முன்சன் என்ற விவசாயி, இரண்டு செடிகளையும் ஒன்று சேர்த்து ஒட்டு திராட்சை செடியை உருவாக்கினார். இதனால்தான் இன்றளவும் ஒயின் தயாரிப்பு பிழைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

இயேசுநாதர் இறுதி விருந்தில் தனது உடலையும், ரத்ததையும் கொடுத்து பாவிகளை ரட்சிக்க நினைத்தார். அதற்கான அடையாளமாக அப்பத்தை உடலாகவும், திராட்சை ரசத்தை ரத்தமாகவும் பாவித்து, அனைவருக்கும் தன் கையாலேயே பரிமாறி சீடர்களை பின்பற்றச் சொன்னார்.

எனவேதான் ஒயின் ஏசுவின் ரத்தமாக கருதப்படுகிறது. கிருஸ்துவர்களால் புனிதமாக போற்றப்படுகிறது. தேவாலயங்களில் திருப்பலி சமயத்தில் கண்டிப்பாக ஒயின் இடம் பெரும். ஒயின் அருந்துவதை மற்ற ஆல்கஹால் பானங்களுடன் சேர்க்கக் கூடாது. அது ஒரு தனி ரசனை, தனி கலாசாரம் என்கிறார்கள், ஒயின் பிரியர்கள்.  

No comments: