Wednesday, June 15, 2011

கவிதைச்சரம்

நீண்ட இரவு

எனது
பார்வையில்
எதுவுமற்ற
ஒன்றாய் உருளும்
ஒன்றில்
என்னை
இணைத்துக்கொள்கிறேன்

நெருப்பாய்
எரிவது
எத்தனை சிரமம்
தெரியுமா
தண்ணீருக்கு?

அலைந்து திரியும்
காற்றில்
கலந்து தவிக்கும்
உயிருக்கு
வானம், தூரமா... துயரமா?

நான்
வாழ்க்கை
என்று சொல்வதை
வேறொருவன்
நகைப்பென்று
சொல்லும்போது
ஒரு மரணமும்
பல துயரமும்
என்னைச் சுற்றி
தப்பட்டை அடிக்கிறது

வரைமுறை
வேண்டாம் எனவும்,
வரையறை
அர்த்தம் மாறும் எனவும்,
ஓர் அந்தி மாலையில்
புரியச் செய்கிறது
ஒரு மது பாட்டில்

யாராவது
இன்னொரு மது பாட்டில் தாங்களேன்...
இரவு
நீண்டுகிடக்கிறது!

***************************************************

அஹிம்சை

நறுக்கெனக்
கடித்த எறும்பை
மெய்ம் மறந்து
கொல்லாத வரை
புத்தனைக்
காப்பாற்றிவிடலாம்!

கவிஜி

***************************************************

வாஞ்சை

அவர்களுக்கானதை உண்டுவிட்டு
கையேந்தி வரும் தம்பிகளுக்கு
தன் வாய்க்குள் போட்ட
சின்ன மிட்டாயை
மூன்றாய், நான்காய் உடைத்து
ஊட்டிவிட முடிகிறது
அக்காக்களால்!

ஜா.பிராங்க்ளின் குமார்

***************************************************

மழையில் இருந்து...

புள்ளிகளை வைத்து
புரியாத கோலமிடும்
மழை குமிழ்களை
எழுப்பி உடைக்கிறது
ஒரு குழந்தைபோல
அதன் வட்டங்களில் இருந்து
இணைந்து எழுகிறது.
ஓர் ஓடை
ஒரு நதி
ஓர் இசை
ஒரு கடல்

***************************************************


 அதுதான் 


இடி சத்தம்
என்பது
வேறு எதுவும் இல்லை
மழையில்
ஆசையாய் விளையாடும்
குழந்தையை
அம்மாவோ
அப்பாவோ
அடித்து
இழுத்துப்போவதுதான் !

வே.விநாயகமூர்த்தி 

***************************************************
 
 ஆஹா !

* இளமை(க்) காதல்
  முதுமை சாதல்

* இளமைக்காதல்
  மழைக்குள் நனையும்
  முதுமைக்காதல்
  குடைக்குள் ஒதுங்கும்

* முதுமையில் காதல்
  இளமையை தோற்றும்
  இளமையில் காதல்
  முதுமையை போற்றும்
 
 

1 comment:

அனாமிகா துவாரகன் said...

Posting this in your blog might not make a difference to you. But, it does make a different to those who lost their beloved ones in the genocide. So please spread the news. We want the world to know what happened.

http://reap-and-quip.blogspot.com/2011/06/act-now-this-is-last-chance-to-show.html

Thank you.

Anamika