Tuesday, May 3, 2011

கவிதைச்சரம்

விபரமறியா வயதில்
விரலிரண்டை
துப்பாக்கியாக்கி
நான் சுடும்போது
விழி பிதுக்கலோடு
நாக்கும் நீட்டி
செத்துப்போவதாய்
பாவனை செய்து
பின் சிரிப்பாய்...
என் கையால்
சாவதே
சந்தோஷம் என்பதாய்...

****

போட்டோ புடிச்சா
ஆயுசு குறையும் என
பத்தாம் வகுப்பு
பொதுத் தேர்வுக்கும்
புகைப்படம்
எடுக்க விடாமல்
அடம் பிடித்த அப்பா(வி) நீ

****

விடுதிக்குக் கிளம்பும் நாளில்
வாசலடைத்துக்
கோலம் போடச் சொல்வாய்...
வாரம் கடந்தாலும்
அதைப் பெருக்காமல்
இழைகளுக்குள் சிக்கிய
புள்ளிகளில்
என் முகம் பார்த்து மகிழும்
உன் மனசுக்காகவே
பொய்யெனப் பொய்த்தது
நம்மூர் மழை

****

இருந்தும் என்ன...
ஒற்றை ரோஜாவுக்கும்
ஒரேயொரு வாழ்த்து அட்டைக்கும்
ஓடிவந்துவிட்டேன் நான்...
நீ ஏற்க மறுத்த
என் காதலனோடு...

****

முன்பொரு நாள்
நான் சுவரில் எழுதி வைத்த
என் விடுதி தொலைபேசி எண்ணில்
என்னையே பார்த்து மகிழ்ந்த நீ
எந்தப் பொங்கலுக்கும்
வெள்ளையடிக்கவே
இல்லையாம்...

****

அடைமழை நாளொன்றில்
அச்சுவர் இடிந்து விழ
அடுத்த நாளே
படுக்கையில் விழுந்து
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்
நீ செத்துப்போனதை
தண்டட்டி குலுங்க
நெஞ்சிலடித்துக் கொண்டு
அலமேலு ஆச்சி
சொன்னபோது...

****

அப்பாவென
பெருங்குரலெடுத்து
அழத் தொடங்கினேன்....
நீயோ என் பொருட்டு சாவதே
சந்தோஷம் என்பதாய்
சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறாய்
விளக்கின் பின்னே உள்ள
புகைப்படத்தில்
அன்று சிரித்தது போலவே...


சுமதிஸ்ரீ






****

No comments: